[Column] Het lot van een stadsdeelbestuurder

maandag 19 september 2011

Door Boudewijn Oranje

Tja, daar sta je wel raar van te kijken op je vakantieadres: stadsdeel gaat Duits handhaven in de 2e Egelantiers-, Tuin- en Anjelierssdwarsstraat, zo wordt mij door De Telegraaf in de mond gelegd. Alle bankjes moeten weg, niks mag, de Jordaan gaat verloren en ondernemers krijgen geen gehoor, aldus de berichten in Het Parool. En vanaf dat moment is wat in de krant staat waar; van het beeld van de starre niet luisterende stadsdeelwethouder kom je dan moeilijk af. Terwijl de waarheid anders ligt en ik de zoektocht naar een afweging van belangen zo eerlijk mogelijk doe.

Wat is er aan de hand. In deze straatjes zijn acht winkels langzamerhand horecabedrijven aan het worden. Nu hebben wij binnen de Singelgracht zo'n 3% à 4% van alle horeca van Nederland. We hebben wel eens jaren waarin honderden ondernemers een nieuwe horecazaak willen beginnen. Wij zijn spaarzaam met het geven van nieuwe vergunningen, omdat we de balans en de leefbaarheid in de binnenstad willen bewaren. Daarom is het niet eerlijk dat een aantal winkels dat heimelijk wel kan doen, zonder vergunning en overnamekosten. Het onderscheid tussen een horecabedrijf en een winkel is niet makkelijk te maken. Maar er zijn grenzen.

Natuurlijk kan je direct handhaven als die grens is overschreden, maar dat heb ik niet gedaan. We hebben acht ondernemers eind 2010 een brief geschreven met de boodschap dat wij graag met hen in overleg treden over hun bedrijfsvoering. Al die bedrijven zijn door medewerkers van het stadsdeel bezocht. Ik heb zelf de ondernemers gezamenlijk uitgenodigd, waar een aantal van van hen is geweest. Ze begrepen de bezwaren en zouden kijken wat zij zouden aanpassen. Ik heb aangeboden dat als de ondernemers met een gezamenlijk voorstel zouden komen voor wat wel en niet zou kunnen in de straatjes, ik daar open voor zou staan, ook al wijkt dat af van de regels. Vervolgens is niks veranderd, in tegendeel, de terrassen van de winkels werden groter, evenals de reclameborden op de stoep. Ik heb op 14 juli opnieuw de ondernemers uitgenodigd voor een gesprek. Weer heb ik de enkele ondernemer die op mijn uitnodiging inging het aanbod gedaan dat ik open sta voor een gezamenlijk voorstel. Het bleef stil en er veranderde niets.

Door het niet meewerken van de ondernemers restte mij niets anders dan op 16 augustus de ondernemers te schrijven dat wij gaan handhaven.

En dan weet je dat er een kans is dat een ander verhaal in de krant komt. Die berichten leidden tot een protestactie van een groep bewoners en ondernemers. Ik heb ter plekke opnieuw gezegd dat ik graag met hen in overleg ga. Ik hoop dat die gesprekken er zullen komen.

Waar ik voor sta is een binnenstad waar vele functies in balans zijn, waar ruimte blijft in de openbare ruimte en waar overheid, ondernemers en bewoners fatsoenlijk met elkaar omgaan. Regels zijn geen doel en handhaving is er voor als het echt niet anders kan.

We zullen zien, maar als u via de krant, AT5 of twitter hoort dat ik weer schandelijk heb gehandeld, dan hoop ik dat uw eerste vraag zal zijn: is het allemaal wel waar?

Boudewijn Oranje